Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

"ΑΝΑΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ-16- ΕΚΔΡΟΜΗ ΕΙΣ ΑΡΝΙΘΑ"


                                                                        




ΑΝΑΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ-16-
                                     ΕΚΔΡΟΜΗ  ΕΙΣ  ΑΡΝΙΘΑ

Μια ωραία ομαδική σχολική εκδρομή έγινε την περασμένη Πέμπτη στην Αρνίθα. Τα παιδιά με όλη την όρεξη και τον ενθουσιασμόν  των, εχόρεψαν, ετραγούδησαν , έπαιξαν γέλασαν. Ήταν παραπάνω από τριακόσια. Γεννάδι ,Λαχανιά, Κατταβιά ,Μεσαναγρός, Απολακκιά, Μονόλιθος. Ο κ. Μπίλλης του Μεσαναγρού, μίλησε στα παιδιά και στους παρευρεθέντες άλλους χωρικούς και υπαλλήλους, Ετόνισε τη σημασία των παιδικών εκδρομών και είπε λόγια τα οποία τιμούν τον ίδιο και όλους τους εκπαιδευτικούς της Ρόδου.

                                                                   

 Στο κομμάτι αυτό του παραδείσου που λέγεται Αρνίθα, η συναδέλφωση δασκάλων και μαθητών δεν περιγράφεται και όπως δεν περιγράφεται η ευγένεια των γυναικών του χωριού.
    Η δασκάλα Σταματία Διακοσάββα ,Μονολίθου, έτερψε και ενθουσίασε , ο δε συνταξιούχος δάσκαλος Θυμάκης  τραγούδησε κι αυτός τραγούδια ελληνικά.
                              ΡΟΔΙΑΚΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ  1948

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

"ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ,ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ"


                                                                                                                                                                                                                             


Σε απόσταση 6χιλιομέτρων από το χωριό στη θέση ΄Εριντος βρίσκεται το μοναστηράκι του Αγίου Νικολάου. Κτίστηκε στα τέλη του 1960.Είναι κτισμένο στη θέση μεσαιωνικού ναού με τοιχογραφίες. Το δάπεδο καλύπτεται από λευκά μάρμαρα. Σε απόσταση λίγων μέτρων βρίσκεται αρχαίος δρόμος. Στη μια πλευρά έχει χαραχθεί η επιγραφή " ΘΕΟΥ ΧΑΡΙC" και στην άλλη η επιγραφή "ΑΡΤΟΛΟΙΜΑC". Tο μοναστηράκι λειτουργείται στη γιορτή του Αγίου στις 6 Δεκεμβρίου.
  Το τέμπλο του είναι χτιστό και φέρει τις  συνήθεις εικόνες έργα του Ιερομόναχου Κυρίλλου ,της νέας Σκήτης του Αγίου Ορους .
  Κτίστηκε με δαπάνες των αδελφών Γεωργίου και Εμμανουήλ Παπαβασιλείου κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960.
                                                                          


Κάθε χρόνο η οικογένεια Μ. Παπαβασιλείου  λειτουργεί το Μοναστηράκι , τόσο στον Εσπερινό , όσο και την ημέρα της γιορτής του Αγίου. ΄Οσοι χωριανοί βρίσκονται στο χωριό ,αλλά και από την πόλη της Ρόδου θα πάνε να  προσκυνήσουν τον ΄Αγιο και να ανάψουν κερί στη χάρη του.
                                                                 

  



                                                         

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

"ΑΝΑΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ-ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ"


                                                                





ΑΝΑΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ-14-
          Ο ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ  ΤΟΥ Κ. ΒΑΣΙΛΗ ΙΑΤΡΙΔΗ

    Στον αυτοκινητόδρομο που οδεύει προς Κατταβιά και μερικά χιλιόμετρα πριν απ΄ αυτήν ,μια καλαίσθητη  επιγραφή προς τα δεξιά σε εμβάζει σε μια εκτεταμένη κοιλάδα που στις βουνοπλαγιές της διακρίνεις έντονο το όργιο νεανικού πρασίνου με απόλυτον κυρίαρχον τον πεύκον και το κυπαρίσσι. Στον μυχό της κοιλάδας αυτής  και  σε μικρό, χαμηλό υψόμετρο , σε εντυπωσιάζει ένα μικρό κατάλευκο εκκλησάκι κάτω από πυκνή σκιά ρωμαλέων κυπαρισσιών. Είναι ο Άγιος Θωμάς Μεσαναγρού .
                                  
                                                             
  Σε εντυπωσιάζει πολύ με την ιδιορυθμίες του. Ημικατακόμβη με πολύ εφθαρμένες ,μόλις διακρινόμενες από την αφροντισιά και τον χρόνον αγιογραφίες στους τοίχους, Από το στυλ της ζωγραφικής διαπιστώνεις ότι πρόκειται περί εγκαταστάσεων , πιθανώς των πρώτων χριστιανικών χρόνων. Καμία επιγραφή δεν σώζεται. Και απορείς….Πώς ο ανεκτίμητος αυτός χριστιανικός , αρχαιολογικός και αρχαιολογικός θησυρός ,διέλαθε της προσοχής των εκκλησιαστικών, αρχαιολογικών και τουριστικών παραγόντων μας….
   Γραφικό τοπίο ,που την ομώνυμη Κυριακή συγκεντρώνει πολλλούς ευλαβικούς προσκυνητάς ,αλλά και ρομαντικούς των γειτονικών χωρίων και όχι ολίγους και από την πόλη.  Μετά την απόλυση της Θείας Λειτουργίας μερικά στιγμιότυπα είναι χαραχτηριστικά.
    Γύρω στα πάμπολα τραπέζια προ του μπουφέ ,κάτω από την σκιά των κυπαρισσιών ,διακρίνεις εκλεκτόν κόσμο. Γνώριμοι επιστήμονες εμπορευόμενοι ,επιχειρηματίες από την πόλη και τη γύρω περιοχή.
  Το πλούσιο κυλικείο που η προοδευτική επιτροπή εφρόντισε να εγκαταστήσει για ψυχαγωγία των πανηγυριστών ,σου επιτρέπει , συν τοις άλλοις , να απολαύσεις σουβλάκια με το νοστιμότατο βουνίσιο ριφίστικο κρέας της περιοχής. Ντόπια ορχήστρα σε μελωδικούς τόνους ,συναρπάζει λυγερές χωριατοπούλες και λεβεντόκορμα παλικάρια ,να σύρουν τον χορό. Κατά προτίμηση εθνικούς χορούς. Χαίρονται τα νιάτα και την ευτυχία τους.

                                                               

   Ο γνωστός ,συμπαθής και διακεκριμένος μαιευτήρας της πόλεως μας κ.Αθανάσιος Καραγιάννης ,πολύ κεφάτος ,δίνει διαρκώς τον τόνο και αδιάπτωτο γενικά κέφι και γλέντι. Προφανώς, κατασυγκινημένος και περήφανός ,γιατί βρίσκεται στο περιβάλλον των παιδικών του χρόνων. Κατάγεται από εδώ ο φίλος ιατρός.


                                                             

    Κατά τας πρώτας απογευματινάς ώρας γίνονται τα εγκαίνια του δρόμους προς καταρράκτη , που η διάνοιξή του έγινε προσφάτως ,με εσκαφέα δια μέσου του δάσους  και ύστερα από πορεία ενός τετάρτου μας μεταφέρει μπροστά στον καταρράκτη. Ο καταρράκτης αυτός είναι μικρογραφία του Νιαγάρα της Αμερικής.  Αυτήν την εποχή έχει λίγο νερό, αλλά τον χειμώνα περισσότερον . Αργότερα μπορεί να γίνει ένα φράγμα για να συγκρατεί τα νερά και να καλλιεργηθούν υδρόβια φυτά και ζώα, που θα προσελκύει ντόπιους και τουρίστες.
   Αξίζει πολύς έπαινος στην εκκλησιαστικήν επιτροπήν και στον ακάματο παπα-Παντελεήμονα ,στους προοδευτικούς νέους και σε όλους τους χωριανούς ,για την χρηματική προσφορά για τη διάνοιξη του δρόμου.
    Εάν εξακολουθήσει ο φετεινός ρυθμός και η φιλότιμη προσπάθεια των Μεσαναγρενών ,πολύ σύντομα ο Άγιος Θωμάς Μεσαναγρού ,θα γίνει ο σημαντικότερος τόπος προσκυνήματος και ψυχαγωγίας .Το ευχόμεθα ολοψύχως.
 
             Παρασκευή 3 Μαϊου 1968  -Από την Εφημερίδα Ροδιακή

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

"ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ,ΟΠΛΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ"





                                                                  





        Αλληλεγγύη  και ομαδικότητα ,όπλα για μια καλύτερη κοινωνία στο Μεσαναγρό

Υπήρχαν ορισμένες εποχές  του χρόνου  που οι δουλειές δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν από μια μόνο οικογένεια. π.χ. κτίσιμο σπιτιών , θέρος ,σπορά ,γάμος και μάζεμα ελιών. Τότε εδημιουργείτο ένας αυτοματισμός .Ολόκληρο χωριό, αλλά και τα «σόγια» ,σαν κάποιο αόρατο χέρι επενέβαινε ,καθοδηγούσε τα πάντα και έδινε λύσεις. ΄Εβλεπες  δεκάδες ανθρώπους που είχαν τελειώσει τις δικές τους δουλειές νωρίτερα, να πηγαίνουν να βοηθούν το γείτονα ,το συγχωριανό.
     Στο θέρος και στη σπορά, ολόκληρες μέρες ,άλλοι με τα δρεπάνια στο χέρι ,άλλοι να κουβαλούν τα στάχυα με τα ζώα τους  και άλλοι να ζευγαρίζουν για να τελειώσει και ο χωριανός που για κάποιο λόγο άργησε.
    Στο κτίσιμο των σπιτιών τις Κυριακές όλοι μαζί να κουβαλούν πέτρες ,πατελιά ,τα κορφάδια  και άλλοι να χτίζουν. Προκαλεί εντύπωση πώς κουβαλούσαν τα κορφάδια που έβαζαν στις στέγες των σπιτιών… Αφού έκοβαν τα κορφάδια από το δάσος που βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση και τά άφηναν να ξεραθούν ,δύο δύο άντρες έπαιρναν στους ώμους ένα ένα  κορφάδι και το κουβαλούσαν στο χωριό. ΄Ηθελε δύναμη και μεγάλες αντοχές.
  Στους γάμους η συμμετοχή  όλου του χωριού ήταν δεδομένη με πολλούς τρόπους. ΄Αλλοι έφερναν τα σφαχτά ,ετοίμαζαν τα μελεκούνια ,τα ψωμιά ,το στόλισμα του σπιτιού και άλλοι την ημέρα του γάμου ετοίμαζαν τα φαγητά Δεν μπορούσες να μη βοηθήσεις ,όταν ένα ολόκληρο χωριό ήταν στο πόδι .Γι αυτό και η συμμετοχή στο  γλέντι ήταν καθολική.
         Αξέχαστες στιγμές  που έζησα στα παιδικά μου χρόνια. Στιγμές που δεν υπάρχουν σήμερα και που νοσταλγώ.
                                                                    




Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

"ΑΝΑΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ-ΡΟΔΙΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ-14-"


                                                                 




ΑΝΑΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ-14-
    ΡΟΔΙΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ –ΡΟΔΙΑΚΗ  22-9-1930-ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ –ΣΚΙΑΔΙ

   Είναι δύο χρόνια τώρα, και το αυτοκίνητο ,ανήμερα της Παναγιάς (Γενέθλια 8 του Σεπτέμβρη ).Βλέποντας στον χάρτη  το Σκιάδι κοντά στον Μεσαναγρό και ξέροντας ότι πάει το αυτοκίνητο σκέφτηκα πως θάταν εύκολα να προσκυνήσουμε την Παναγιά Σκιαδενή.

                                                                  

  Από Λαχανιά περώντας ανηφοριές και κατηφοριές , μέσα στην ατέλειωτη ηρεμία μιας λαγκαδιάς μ΄ανάρια δέντρα ,που δεν έρζεται να σιγοταράξει παρά το πέταμα κάποιου πουλιού. Πριν από το χωριό΄ο δρόμος ,που τον χειμώνα πέφτει , στενεύει και αγριωποί γκρεμνοί χάσκουν στο πλάι μας, Μα να σε  λίγο ,ύστερα από το ξανακτισμένο ξωκλήσι Αγία Σοφία προβάλλει ολόασπρος ,σκαρφαλωμένος πάνω σε ύψωμα , ο Μεσαναγρός, με τον χαριτωμένο μύλο του που λες και μας καλωσορίζει με τα φτερά του ,συμβολίζοντας την ανυπόκριτη φιλοξενία των Μεσαναγρενών (380 υψόμετρο).

                                                                          

  Εφτάσαμε κατά την μίθα δηλαδή σε απόσταση με το αυτοκίνητο 25 λεπτών από τη Λαχανιά.
     Τα σπιτάκια του ψηλού αυτού χωριού με τον ολοκάθαρο αέρα,χτισμένο όπως είναι πάνω στο βουνό, μου φαίνονταν πιο πολύ σαν αετοφωλιές , παρά σαν κατοικίες ανθρώπων. Και θυμήθηκα τι είχε  γράψει ο V,Cuerin  για τον Μεσαναγρό ,πως οι Τούρκοι μόνο κάμποσα χρόνια μετά την κατάληψη της Ρόδου 1523, κατορθώσανε να ανακαλύψουν το κρυσφύγετόν του και έτσι οι Μεσαναγρενοί εγλύτωσαν σ΄¨ολο αυτό το διάστημα τους φόρους.

                                                                      

    Η απομάκρυσή τους όμως από τα κέντρα του πολιτισμού δεν μου φαίνετι να επηρέασε καθόλου την ευγένεια του ψυχικού τους κόσμου. Τους εμακάριζα γιατί ζούσαν τόσον πλησίον της φύσης , σαν διάμεσα όντα μεταξύ του φυσικού και ζωικού βασιλείου και δεν τους δίνονταν η ευκαιρία να γνωρίσουν τόσες αδυναμίες και μικρότητες που δημιουργεί η ανθρώπινη ματαιοδοξία.
                                            Κ.Ν. Κωνσταντινίδης 
                               Ροδιακή22-9-1930  Αρ.Φύλλου 1147